|
PRİ
DERKİ
Dangalaklığıyla sendromize yaratan diziler memleketi,
ne zamanki mahalle, aile ve sözde samimiyet üçgeni gördün
hemen atla. Bilinesi bir şey var ki: bu konu, kimi
18-22 yaş hatunlarda aptallaşma eğilimlerine mahal
vermekte. Yalaklanma edasında erkek izleyici
potansiyelini de kıramayız. Ekran renkli olalı böyle
dizi görmemiş nitekim 2 kuşaktır hödük gelen tv
madurları böylesine acınası duruma hiç maruz kalmadı,
ikinci kuşak ikinci sendromunu yaşarken (ilkinde bir Süper
B. samimiyeti varki hiç değinmemeli) İkinci Bahar
bitti ama şarlatanlıkları ve hEyranları hala mest-i
zevkteler, yukardaki aptallık nasıl bittiyse bu da
biter be Kamil demek boş gelir oldu gelen gidenden
beter olunca! Karaktere özdeşim kurma eğilimi de almış
başını gitmiş ilginçtir! heyyy hayranınım idolümsün,
ben gülsüme sen ulaşa haydi usa'ya laylaylooom.
|
|
FENERBAHÇE
Şanlı Avrupa Tarihiyle büyüdük biz, garipler de
sevinmeliydi bi penaltı ebadında. Başarı büyük
olunca sevinçte görmemişliğe vurur. 4yıldır gözümün
içine bakarak fenerliyim demek yerine acınası bi gülümsemeyle
yetinen solucanların tek farkedemedikleri dünyanın en
iyi takımını yendikleriydi, Avrupa yine fener yenmiş
diye değil GS yenilmiş diye konuşsa da. Fenerli olmak
her daim acı(nası) şey.
|
